dinsdag, januari 27, 2009
maandag, januari 26, 2009
Foto's van ijsbanen
Ik heb inmiddels een digitaal archief van zo'n 400 ijsbanen in ons land. Dat wil zeggen foto's van schaatsers op land- en natuurijsbanen. Ik mis er nog vrij veel denk ik.
Wie heeft voor mij een foto van de ijsbaan in:
Balk
Dronrijp
Nijbeets
Makkinga
Tjerwerd
volgt nog meer....
zondag, januari 25, 2009
zaterdag, januari 24, 2009
vrijdag, januari 23, 2009
donderdag, januari 22, 2009
maandag, januari 19, 2009
zondag, januari 18, 2009
zaterdag, januari 17, 2009
Neus verloren
10.000 schaatsongelukken in twee weken. Twee mensen zijn overleden. Een schaatser is zijn neus verloren onder het ijs. Mien waar is mijn neus. Er zullen al snel 3 miljoen mensen op het ijs gestaan hebben schat ik zo in. Dus 3 a 4 % heeft zich verwond. Valt mee lijkt me. Als je al deze mensen op skeelers had gezet, was het leed echt niet te overzien geweest. De factuur voor een fratuur is 520 euro voor van Middelkoop.
In Rijpwetering stapte een vrouw voor me op het ijs en riep vrolijk: dit heb ik in geen 14 jaar gedaan. Ze viel achterover op haar hoofd en het was weer gedaan voor 14 jaar.
Ik ben ook wel eens gevallen met verwonding. Het glas van mijn bril schoot mijn wenkbrauw in. In het ziekenhuis ben ik geholpen door een arts die '56 nog had gereden. Ik voelde ik het glas schrapen, toen ze de stukjes eruit visten. Ik had geluk gehad, zei de dokter, die kennen hun clichés. Als ik geluk had gehad, lag ik hier niet, dacht ik. :-)
De sfeer is veranderd op het ijs
Ik heb dat niet alleen zelf gemerkt, maar ook gehoord van andere schaatsers: de sfeer is niet meer hetzelfde op het natuurijs.
Zo probeerde ik met mijn zoontje van zes langs een wak te schaatsen over een smalle strook. Denk maar niet dat iemand daar nog op wacht. Ze duwden ons gewoon fysiek opzij. Mensen hebben haast en wat al niet meer. Mensen houden niet meer rechts, maar rijden kriskras over de vaarten. Even een pr rijden.
Dat zie je ook in het parkeren langs ze routes. Geduw en getrek, ze rijden je van de sokken als kluner op weg naar dat ene parkeerplekje langs de kant. Krijgen ze een bekeuring? Het zal ze een zorg zijn. Waar sta je nog voor 35 euro op de eerste rij?
Dat is ook een van de redenen om geen tocht te organiseren: de chaos op de weg is groter dan op het ijs. Ik vroeg aan een verenigingbestuurder langs de molenroute of ze dachten aan een tocht. Heb je dat verkeer gezien dat er nu al is? was het antwoord. Daar begonnen ze niet aan, want ze maken als vereniging ook gewoon deel uit van hun stad en dorp. Een tocht organiseren betekent dat een dorp volstrekt onbereikbaar wordt.
donderdag, januari 15, 2009
Besturen
De besturen van de ijsverenigingen met een tocht of ijsbaan kunnen tevreden terugkijken op het ijs va de afgelopen twee weken. Het was feest. In Groningen waar ik drie dagen was, hoefde je nergens te betalen. ben je gek, we hebben tien jaar geen baan gehad, niks betalen. Ga maar lekker rijden! Hieronder het op een na voltallige bestuur van de ijsbaan Kruisweg/Hornhuizen
De bestuursvoorzitter van Ezinge had er ook schik in. Het gehele archief had hij meegnomen en hij liet trots de krantenstukken zien waarin zijn baan stond! De nationale kampioenschappen op glisen met Atje Keulen!
maandag, januari 12, 2009
De gebroken schaats
Vandaag een interview met mij in de Televaag over erotiek en liefde op het ijs. Ik vond bij Jojanneke van den Bosch nog een mooi liefdesgedicht van Jan Brester (makelaar in koffie!). Het is predikanten poëzie, het gedicht doet sterk denken aan de Barmhartige Samaritaan.
DE GEBROKEN SCHAATS
„Heeft er iemand ook een touwtje ?
't IJzer is mij losgegaan !"
Smeekte een aardig weduwvrouwtje,
Dat op ééne schaats moest staan.
Och, ze wou zich reis vertreden;
Zie, ze had toch tijds genoeg,
En ze had nog niet gereden,
Sinds ze 't weêuwenrouwkleed droeg.
Eerst ging 't stemmig, zacht en zoetjes,
Langs de buurt en op de baan:
't Was of waagden oog noch voetjes
Links of regtsom uit te slaan.
Verder lezen
zondag, januari 11, 2009
Rare Hollanders
Er zijn vast miljoenen foto's gemaakt dit weekend op het ijs. Eentje zie je hieronder als voorbeeld van een merkwaardige Hollandse gewoonte: allemaal keurig op het werkijs met schraapsel en verborgen scheuren, terwijl er een prachtige zwarte ijsvloer aan weerszijden ligt.
Update: een schaatsvriendin veronderstelt dat botte ijzers de oorzaak kunnen zijn. Zit wat in. Glijden weg op dat harde ijs. Het is ook typisch Nederlands om botte schaatsen te hebben.
vrijdag, januari 09, 2009
donderdag, januari 08, 2009
Aarlanderveen

Ik maak me er boos over. In Aarlanderveen - ik was er vanmiddag even - is het ijs compleet verwoest door de 5000 duizend mensen die erover heen gingen. Nu gaat het nabijgelegen Nieuwkoop niet meer open, omdat de burgemeester vreest voor een te grote toeloop.
Die twee tochten hadden gisteren beide verreden kunnen worden. De les die we leren is dat je niet één tocht in een groot gebied moet toestaan, maar altijd meerdere tegelijk. Wat er nu gebeurt is dat de verantwoordelijken niet meer hun tocht durven organiseren omdat de toeloop te groot wordt. Dan moet er ineens 12 cm ijs liggen, terwijl we vroeger over 8 cm gingen. Je kunt beter twee tochten organiseren met 8 cm dan één met 12 cm. Nu zijn er twee tochten geruïneerd.
En zoals je ziet heb ik vanmiddag ook gereden op de Weide AA (zoals je weet ben ik met schaatsen aan geboren). Het is is breed en diep, maar er ligt keihard ijs.
dinsdag, januari 06, 2009
zondag, januari 04, 2009
donderdag, januari 01, 2009
We gingen vandaag naar ijsbaan 'de Wierde' in Westerendem (dank Henk Bakker). Een prachtige baan beschut door een wierde met een kerkje erop. Mooi ijs, de baan was open, maar er was niemand. Van de weeromstuit zijn we met de klok mee gaan rijden. En zo kon ik zonder ongelukken mijn schaatsen filmen.

.jpg)















