Thin ice

Virtueel schaatsen met je muis

Flevo op ijs

In de Volkskrant vandaag een foto van Heideman de nieuwe kunstijsbaan (Foto Rutting). Het ziet er raar uit, maar het duurde wel tien minuten voordat ik begreep waarom. Het ijs ligt op het land in plaats van erin. Natuurijs ligt immers altijd lager dan het land. Nou ja, ze noemen het ook 'ice'.

Toch is het een aanwinst, hoewel ver van huis. Met al die overkappingen lijkt het schaatsen steeds minder op schaatsen. Ik ga er zeker heen, maar het zal dit weekend wel erg druk zijn. Komt wel.

Wintertentoonstelling in Hoorn

Op 1 december begint de wintertentoonstelling in het Museum van de 21ste eeuw in Hoorn. Je kunt er het volgende zien: Margrietwinterboeken, winterse voorwerpen zoals schaatsen en sleetjes en jeugdschaatsboeken. Die boeken komen uit mijn verzameling.
Je bent van harte welkom in december en januari in het Museum van de 21ste eeuw. Lekkere nostalgie!

24.3

Het snelste rondje aller tijden staat nu op 24.3. Natuurlijk Wotherspoon, ditmaal lop de 1000 meter. Hij werd overigens derde op 10 november na Koskela (wereldrecord op de 1000) en Davis. Het toont aan dat je niet per se een wereldrecord hoeft te rijden voor de the fastst lap ever.

Ria en Mart

Ik luister niet naar ze, maar zit te kijken naar non-verbale signalen. Hoe kijkt Ria naar Mart, de man met wie ze ooit aan de rol was. Is er nog een beetje chemie? Van Ria uit gezien wel, denk ik. Ze kijkt een beetje half verliefd tegen hem op, vind ik. Voor Mart is zij gewoon een one night stand. Ik denk dat Ria er meer van verwacht had.

En de kunst van het schaatsen slijpen

Mensen vragen mij nooit Max hoe slijp jij nou je schaatsen? Tijd om het dus maar eens te vertellen. Ik heb drie stenen:
1. de gewone grote platte steen met een grove en een fijne kant
2. De polijssteen ook grof en fijn
3. Braamsteentje




Die polijststeen heb ik van Ben van der Burg gekregen. Het is de steen waarmee hij tweede werd op het WK, dus ik verwacht er niet al te veel van. Het is een dunne steen van het merk Smith.

Les 1.
Hang je schaatsen altijd op dezelfde manier in het blok. Zet ook de staafjes die je schaatsen op gelijke hoogte houden, altijd op dezelfde manier vast. Ik heb ze gemarkeerd. Daarmee zorg je ervoor dat je altijd op dezelfde manier slijpt en dat eventuele onvolkomenheden in het blok nooit een rol spelen.

Les 2.

Ik begin met de grove kant van de steen, die ik schuin op de ijzers leg. Met korte snelle bewegingen ga ik van links naar rechts en daarna omgekeerd van rechts naar links. Zo slijp je vooral de kanten goed scherp.

Les 3.
Nu liggen alle slijplijntjes op je ijzers schuin, die moet je weer 'recht leggen'. Je gaat dan rustig in één beweging slijpen van voor naar achter over het gehele ijzer. De steen ligt haaks op de ijzers. Draai af en toe het schaatsblok om, om te voorkomen dat je de ronding weghaalt.


Les 4.
Afbramen. Ik braam na deze eerste ronde altijd af. Een braam is een scherp randje dat na het slijpen ontstaat. Dat moet je met het braamsteentje even weghalen. Maar let op: afbramen is belangrijk. Je moet het steentje stevig op de ijzers duwen. Niet bang zijn. Bij minder harde ijzers verplaats je namelijk soms de braam. Eerst staat die horizontaal, dan weer verticaal. Heen en weer, heen en weer.

Les 5
Les 2 en 3 herhaal ik met de fijne kant van de grote steen. Daarna weer afbramen.

Les 6. Extra polijsten
Extra polijsten met schuurpapier of met een polijststeen is een aanrader. Je merkt het verschil op het ijs! Polijsten moet je tot je je haar kunt kammen in de spiegel op de onderkant van het ijzer. Gewoon van voor naar achter.

Tot slot weer afbramen en dan nog even polijsten (tien lichte slagen). Het kan zijn dat een braampje nu omhoog staat. Die slijp je dan weg.


Je haalt de schaatsen uit het blok en voelt met je duimnagel (als je die nog hebt) of je geen scherp randje (braam) hebt op de zijkant van je ijzers. Je voelt dat door je nagel langs de zijnkant van het ijzer naar boven te bewegen. Als er weerstand is heb je een braam.



Heb je een braam? Dan zet je je bramsteen echt heel plat op het ijzer en slijpt het er kordaat af met je braamsteen. Dus uit de hand. Ik neem het braamsteentje na het slijpen altijd mee naar de ijsbaan voor het geval er toch een braam opzit.

Wie veel binnen rijdt, hoeft minder te slijpen, omdat er weinig vuil op de baan ligt. We veel slijpt hoeft enkel maar te polijsten.

24.44

Er is maar één record dat telt op de ijsbaan: het snelste rondje aller tijden. De Canadees Jeremy Wotherspoon reed gisteren een nieuw record op die afstand met vliegende start: 24.44. Hij had het record overigens al eerder in handen. Meestal wordt het snelste rondje gereden op de 1000 meter in de tweede ronde. Nu is het gemeten van finishstreep tot finishstreep. De schaatser die in de toekomst 24.00 rijdt, rijdt exact 60 kilometer per uur.

Zen en de kunst van het steile wandrijden

Ik kan het nog. In Leiden is een 200-meterbaan. De hardrijders rijden daar rechts, dus buitenom. Meestal rijden er twee pelotons 's avonds als het vrijschaatsen is voor hardrijders. Met het snelste peloton meerijden doet me altijd denken aan de steile wandraces vroeger op de kermis. Van die motoren die dan na enkele baantjes inrijden tegen een wand opreden en dan vrij horizontaal hun cirkels reden. Vooral het feit dat je zoveel bochten rijdt en ook echt moet hangen in die krappe bochten versterkt dat idee.

Na een minuut of tien wordt het een zen-ervaring. Volkomen gedachteloos rijd je achter de mannen aan. Het heeft een soort hypnotiserend effect op me.

Wotherspoon

Mark van Driel schreef een prachtig artikel over Wotherspoon in de Volkskrant vandaag. Wotherspoon is misschien wel de beste schaatser ooit geboren. Een echte sprinter, een luipaard: in het dagelijks leven komt hij maar moeilijk op gang, maar eenmaal op het ijs ... Van hem kun je zeggen dat hij met schaatsen aan geboren is. Techniek, snelheid en souplesse in één.

De winter is begonnen

Ik zag al foto's en filmpjes van de sneeuw in Moskou en ja zelfs in België sneeuwt het, in de Hoge Venen.

Kat op het ijs

Rolschaatsen: waanzinnig!

schaatsstok

Ik kreeg een schaatsstok aangeboden. Zo'n stok waarmee rijders samen over het ijs gingen. Een prachtig exemplaar uit Noord-Holland getekend A. de Vries (nomen est omen). Maar te duur.

Grappig was wel dat de verkoper me vertelde dat de dame van wie hij de stok had gekocht geen idee had wat het was. Het kon voor haar evengoed een houten leuning of gordijnrail zijn.

Ingezonden mededeling

De AD-schaatsmaster