Het geluid van ijs

Het jongste nummer van Onze Taal besteedt in de rubriek Gaten in de taal aandacht aan het geluid van schaatsen op het ijs (met een foto van mij). Bij het geluid van schaatsen denken velen aan 'krassen'. Maar dat is nu juist het geluid dat een schaatser niet wil horen. Je zegt ook niet dat violen krassen. We leren kinderen altijd geluidloos te schaatsen. Als boeven op het dievenpad. Op kunstijs gaat dat nog wel, maar op natuurijs maak je geluid. Je hoort bijvoorbeeld het tikken van de ijzers als je over bobbeltjesijs rijdt.

Er is geen woord voor het geluid van schaatsen op het ijs. Schaatsen en ijs maken ok samen geluid. Soms hoor je hoge tonen die zich verplaatsen. Dat komt zo: het ijs drijft als een trommelvel op het water en het geluid weerkaatst op de bodem van de plas. Hoe lager de echo is, des te dieper is het water. Met een cursus solfège weet je hoe diep het water is. Aan de kant is het geluid dus meestal hoger dan midden op de plas.

Vandaag lag er flinterdun ijs op het water. Dat rinkelt zo mooi. Ik heb een ultrakorte opname (kaart was vol).