Kruislings voor de borst

Je ziet het wel eens op oude plaatjes: de schaatsers rijdt met zijn armen kruislings voor de borst. Je denkt dat is een rondrijder, een schoonrijder. Maar dat hoeft niet, ook hardrijders kruisten hun handen zo voor de borst. Ik vond het in een gedichtje in een bundeltje uit 1871:

Ha, dat gaat met de armen kruis'lings
op de borst zo vliegend voort,
onder bruggen, langs de bijten,
Als door ijverzucht gespoord.
Flauwert, wie zich aan een buit'ling
of aan tegenwind iets stoort.

De stevige jongens dus reden op deze wijze door de polders met tegenwind. Het is natuurlijk ook aerodynamischer als je erover nadenkt. Ik herinner me dat Erik van Kordelaar - die altijd experimenteerde met schaatsen - ook het eens heeft geprobeerd. Het was geen succes. Van Kordelaar was de man die de klapschaats nieuw leven heeft ingeblazen in het district Zuid-Holland. Na de successen van zijn ploeg ging Tony de Jong over op de klapschaats