Afscheid van de reclamezuilen

Vanavond voor het laatst toch nog even gereden. Ik reed ik een minuut of twintig achter de tekst Ik ben een van de bouwers. Ik had steeds de neiging te zeggen: dus niet Bob de Bouwer?

Mannen en andere kinderen dragen graag reclamekleding tijdens het sporten. Van kinderen begrijp ik dat goed: je krijgt zo'n pak als je goed presteert. Het is dus status, hoewel het wel vreemd is als je een meisje van tien in een jaren zeventig ontwerp met daarop de tekst Dé Loodgieters ziet rondrijden. En alle loodgieters, tuinders en bouwers lachen zich een hoedje, één keer investeren en je hebt jarenlang lol.

Gelukkig zie je bij wielrijders steeds vaker mensen in neutrale kleding rondrijden. Want die knalgele of zelf roze pakken in de duinen is absoluut geen gezicht.